W przypadku aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa wnoszone zostają nie tylko aktywa, ale też zobowiązania. Pojawia się pytanie, czy wydatki związane z obsługą tych zobowiązań stanowią koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT. Problem rozstrzygnął WSA w Warszawie wyrokiem z 22 grudnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 2457/10).
Spółka miała otrzymać aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym związane z nią zobowiązania. Z wydanej interpretacji podatkowej wynikało, że wydatki poniesione na spłatę przejętych zobowiązań w postaci naliczonych odsetek oraz zrealizowanych różnic kursowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Spółka wniosła skargę do sądu.
WSA stwierdził, że kosztami zapewniającymi niezakłócone funkcjonowanie firmy są zarówno koszty związane z eksploatacją materialnych składników przedsiębiorstwa, jak i wydatki o charakterze czysto finansowym, jak spłata odsetek od przejętych zobowiązań. Zdaniem sądu wszystkie tego typu wydatki, w sensie podatkowym zabezpieczają źródło przychodów. Jeśli określony wydatek towarzyszący działalności gospodarczej ze swej istoty i zgodnie z prawem podatkowym jest kosztem podatkowym i gdyby nie wniesienie aportu, byłby zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, to takim kosztem powinien pozostać również u obejmującego aport.
Natomiast to, że dana operacja gospodarcza rodząca zobowiązanie została podjęta przez podmiot wnoszący aport, nie ma, w opinii WSA, charakteru rozstrzygającego. Co więcej, sąd zauważył, że brak sukcesji podatkowej nie uniemożliwia potraktowania wskazanych wydatków jako kosztów podatkowych. Z omawianego wyroku jasno wynika, że wydatki na spłatę zobowiązań przejętych w drodze aportu, mogą na zasadach ogólnych stanowić koszt uzyskania przychodów, niezależnie od istnienia sukcesji podatkowej.
